นักเขียนนิยายไม่ใช่คนเหงา

นักเขียนนิยายไม่ใช่คนเหงามีคนเคยกล่าวกันว่าคนที่เขียนนิยายดีมักจะเป็นคนที่มีโลกส่วนตัวสูง มีความเหงาเป็นเพื่อนและไม่ชอบเข้าสังคมซึ่งเรื่องนี้จะจริงเท็จแค่ไหนผมเองก็ไม่อาจทราบได้เพราะตัวผมเองนั้นไม่มีคุณสมบัติทุกข้อที่ได้กล่าวไปเลยครับ

ผมเองไม่ใช่ว่าจะเยินยอตัวเองว่าเป็นคนที่เขียนนิยายดีหรือมีความสามารถในการเขียนนิยายเป็นเลิศนะครับแต่ทุกคนที่ได้อ่านนิยายของผมก็ล้วนแล้วแต่บอกว่าชวนอ่าน น่าติดตาม รวมไปถึงยังคอยอุดหนุนนิยายทำมือของผมอยู่เสมอมาแต่เชื่อไหมครับว่าผมนั้นกลับไม่มีพฤติกรรมดังเช่นที่ว่าไว้ในตอนต้นเลย

ผมเป็นคนชอบเที่ยวกับเพื่อนฝูง ชอบคุยตลกโปกฮา รวมไปถึงชอบไปสังสรรค์กับเพื่อนๆ อยู่บ่อยๆ เพราะผมคิดว่ามนุษย์นั้นเป็นสัตว์สังคมประเภทหนึ่งและการอยู่รวมกันก็คือพฤติกรรมหนึ่งที่มนุษย์พึงแสดง ใครๆ อาจจะบอกว่ามนุษย์นั้นมีความกล้าหาญแต่ในความเป็นจริงแล้วมนุษย์นั้นล้วนแล้วแต่มีความกลัว ความขลาดอยู่ในจิตใจจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้พวกเขาต้องอยู่รวมกันเป็นสังคมนั่นเองครับ

นอกจากเรื่องความเชื่อที่ว่ามนุษย์เป็นสัตว์สังคมแล้ว ผมเองยังเชื่ออีกอย่างว่าการที่เราได้ไปยังที่ใหม่ๆ พบปะเพื่อนฝูงเพื่อพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดและทัศนคติกันนั้นจะช่วยให้งานเขียนของผมนั้นมีไอเดียและมีความหลากหลายมากขึ้นซึ่งมีหลายครั้งเลยทีเดียวครับที่ไอเดียในการเขียนนิยายของผมตีบตันก็ได้อาศัยการคุยกับเพื่อนๆ นี่แหละครับจนทำให้งานผ่านลุล่วงไปได้ด้วยดี

About